Bij het ontwerpen van deze voormalige bunkerwoning aan de bosrand vormde de oorspronkelijke architectuur het vertrekpunt. Het gebouw, ontstaan tijdens de Tweede Wereldoorlog, kenmerkt zich door een krachtige, beschermende constructie. Door de wanden bewust dikker te maken, heb ik dit oorspronkelijke karakter versterkt en benadrukt waar het gebouw voor staat: beschutting, robuustheid en een sterke relatie tussen binnen en buiten.
De geschiedenis blijft leesbaar in de betonnen plafonds, houten balken en wanden. Grote raamopeningen halen het omliggende groen diep de woning in. De open plattegrond, zonder deuren, laat de ruimtes in elkaar overvloeien. Naarmate je hoger komt, worden de ruimtes intiemer, zonder hun onderlinge verbinding te verliezen.
Natuurlijke materialen, waaronder houtsoorten uit de omgeving, versterken de relatie met het landschap. Door voort te bouwen op wat het gebouw van nature in zich heeft en zorgvuldig te bepalen wat wordt toegevoegd, ontstaat een ingetogen interieur met een uitgesproken karakter.
